Ταυτότητα και Διαφορετικότητα
Ως Προσωποκεντρικός και Focusing-Βιωματικός Ψυχοθεραπευτής, αλλά και ως άνθρωπος, διατηρώ μια ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση ως προς θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και έκφρασης φύλου.
Οι θεραπευτικές συνεργασίες με άτομα που φέρνουν στη θεραπεία ζητήματα γύρω από τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα ή την έκφραση φύλου δεν περιορίζονται σε ένα απλό «σε αποδέχομαι όπως είσαι», αλλά επικεντρώνονται στο ότι η διαφορετικότητα στον σεξουαλικό προσανατολισμό, στην ταυτότητα ή έκφραση φύλου δεν αντιμετωπίζεται ως παθολογία ή ως κάτι που πρέπει να διορθωθεί. Αντίθετα, το ίδιο το άτομο διατηρεί το δικαίωμα να ορίζει την εμπειρία και την ταυτότητά του.
Σημαντικός άξονας της θεραπευτικής σχέσης είναι η κατανόηση του ότι η εμπειρία της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού δεν διαμορφώνεται έξω από το κοινωνικό και σχεσιακό περιβάλλον.
Οικογενειακές προσδοκίες, κοινωνικά στερεότυπα, διακρίσεις ή ακόμη και μηνύματα για το πώς «πρέπει» να είναι κάποιος/α/ο πολλές φορές μπορούν σταδιακά να γίνουν εσωτερικές φωνές και να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται το άτομο με τον εαυτό του. Στην Προσωποκεντρική προσέγγιση, τέτοιες εσωτερικευμένες απαιτήσεις μπορούν να γίνουν αντιληπτές και ως Όροι Αξίας.
Τέτοιες εμπειρίες μπορούν συχνά να συνδέονται με ντροπή, φόβο, αυτοαμφισβήτηση και συνεχή επαγρύπνηση,αλλά και με εμπειρίες απόρριψης, αποκλεισμού, απομόνωσης και κοινωνικού στίγματος. Μέσα στη θεραπεία είναι σημαντικό αυτές οι φωνές να μπορούν να γίνουν ορατές και να διερευνηθούν χωρίς να θεωρούνται αυτόματες αλήθειες.
Γι' αυτό θεωρώ σημαντικό να μπορούμε να διερευνούμε μαζί ποιες φωνές εκφράζουν πραγματικά την προσωπική εμπειρία του ανθρώπου και ποιες μπορεί να προέρχονται από όσα έχει ακούσει ότι «πρέπει» να είναι για να γίνει αποδεκτός.
Η διερεύνηση αυτή δεν έχει στόχο να αμφισβητήσει την ταυτότητα ή τον αυτοπροσδιορισμό του ανθρώπου, αλλά να δημιουργήσει χώρο ώστε να μπορέσει ο ίδιος να ακούσει με μεγαλύτερη καθαρότητα τη δική του εμπειρία.